Jednima je samo "Vaskrs" pravi "srpski, tradicionalni izraz". Drugima je "Uskrs" obična “hrvaština” koja se nikako ne sme primenjivati kod pravoslavaca. Trećima je svejedno, ali se u raspravu uključuju jer se ona sada raširila i toliko omasovila da ni oni koji su godinama srećno i mirno slavili ovaj praznik više nisu sigurni kako se "pravilno" čestita – "Hristos voskrese", "Hristos uskrse", "Hristos vaskrese", "Hristos vaskrs" ili nekako potpuno drugačije…
Vaskrs, Uskrs ili Voskresenije?
Za početak, lingvistički, ispravno je i jedno i drugo i treće!
"Vaskrs" je srpskoslovenski oblik koji pripada srpskom crkvenom i književnom jeziku, koji se do sredine XVIII veka upotrebljavao u svim krajevima pod upravom Srpske pravoslavne crkve.
"Voskresenije" je ruskoslovenski oblik i reč je o staroslovenskom jeziku ruske redakcije koji je danas jezik srpske crkve. Naime, srpskoslovenski jezik kao zvanični crkveni jezik Srbi su sredinom XVIII veka zamenili ruskim crkvenim jezikom. U tom crkvenom jeziku reči o kojima govorimo izgovaraju se na ruski način – sa "o" u prvom slogu, pa se tako kaže - Voskresenije, voskresnuti, voskrese.
Kako Srbi nisu zaboravili ni svoj stari naziv za ovaj praznik u opticaju je ostalo i "Vaskrs" i "Voskrsenije".
Pravilno je reći i "Uskrs". Ova reč "Uskrs" pripada srpskom narodnom jeziku. Reč je o autentičnom izrazu koji je u neka davna vremena nastao prilagođavanjem onoga što je izgovoreno u crkvama.
- Ova reč je, kao i mnoge druge u našem jeziku, prilikom poslednje velike reforme jezika dobila svoj uprošćeni oblik u narodnom, to jest govornom jeziku. Međutim, zbog značaja ovog Praznika nad praznicima, zbog konstantne upotrebe bogoslužbenih knjiga na crkvenoslovenskom jeziku, u crkvenoj upotrebi se održao i zvanično se koristi oblik sa prefiksom VA-skrs, kao i u izvedenicama VA-skrsenje, VA-skrsao... U crkvenom kalendaru piše VA-skrsenje Gospoda Isusa Hrista - VASKRS.
Ovaj oblik je bliži originalnom staroslovenskom izrazu, i potpuno saglasan crkvenoslovenskom VO-skresenije. Koliko se ovaj način izražavanja sačuvao u crkvenoj svesti svedoče i nazivi drugih praznika koji počinju istim prefiksom kao što su VA-znesenje, VA-vedenje i drugi. Teško je da ćete čuti da neko kaže praznik Uznesenja ili Uvedenja, a većina će reći Uskrs - objašnjava za Istorijski zabavnik Ivan Neđić, profesor pripravnik Bogoslovije Svetog Arsenija u Sremskim Karlovcima.
Nema, dakle, govora o tome da su neki nazivi ovog praznika "hrvatski", a drugi "srpski". Postoji samo "Uskrs" (srpski narodni izraz), "Vaskrs" (srpskoslovenski književni i crkveni oblik) i "Voskresenije" (ruskoslovenski oblik i današnji srpsko-crkveni izraz).
- Negativna konotacija na reč "Uskrs" razvila se u određenim nacionalistički opredeljenim krugovima u periodu poslednjih nemira na prostorima Balkana, te je ta reč povezana sa rimokatoličkim nazivom za ovaj praznik koji oni i nazivaju Uskrsnuće Gospodinovo. Međutim, ovo je jedna činjenica koja ne sme uopšte da se dovodi u vezu sa hrišćanskim etosom i načinom življenja i shvatanja života, te tako nijedna interpretacija reči ne može da umanji značaj ovog, za nas hrišćane, spasonosnog Praznika. - ističe profesor Ivan Neđić.
Ako i postoji neka razlika ona je, navode neki lingvisti, stilske prirode - prefiks "vas-" se smatra svečanijim, a prefiks "us-" pripada stilski neutralnom standardu.
Što se pozdrava za najveći hrišćanski praznik tiče, nije se uobičajilo "Hristos uskrsnu", ali druge dve varijante jesu - "Hristor vaskrse" i "Hristor voskrese". I obe su potpuno ispravne, piše Istorijski zabavnik.
