Ovaj svetac odlikovao se velikom duhovnošću i revnošću prema Bogu, a njegove mudre reči i molitve pomagale su i carevima.

Sveti Amfilohije bio je episkop u Ikoniji, na jugu Male Azije u periodu između 340. i 395. godine.

Pominje se kao jedan od kapadokijskih otaca, kao učenik Svetog Vasilija Velikog, bliski rođak Svetog Grigorija Bogoslova.

Učestvovao je na II Vaseljenskom Saboru 381. godine. Revnosno se borio protiv Makedonija zločestivog, i protiv arijanaca i Evnomija.

Lično je molio cara Teodosija Velikog da izagna arijance iz svakog grada u državi. Car mu nije ispunio želju.

Posle nekoliko dana opet se javi Amfilohije caru. Kada Episkop bi uveden u odaju za primanje, car je sedeo na prestolu, a do njega s desne strane seđaše sin mu Arkadije, koga Teodosije beše uzeo sebi za sacara.

Ušavši Amfilohije sveti pokloni se caru Teodosiju, a na Arkadija, sina carevog, i ne obazre se kao da ga tu i ne bejaše. Razgnevi se zbog toga car Teodosije veoma, i naredi da se Amfilohije odmah istera iz dvora.

Tada reče svetitelj caru: „Vidiš li, care, kako ne podnosiš beščešće sina; tako i Bog Otac ne trpi beščešće Sina Svoga, odvraća se s nenavišću od onih, koji hule Njega, i gnevi se na sve pristalice one proklete (Arijeve) jeresi."

Čuvši ovo car je shvatio zašto Amfilohije nije odao počast sinu njegovom i ostao je zadivljen prema mudrosti i smelosti njegovoj.

Ovaj svetitelj ostao je upamćen i po pisanju velikog broja duhovnih knjiga.

Upokojio se u Gospodu posle 395. godine u dubokoj starosti i preselio se u život besmrtni.