Oštećeno srce se bukvalno može "zakrpiti" kako bi mu se pomoglo da radi, kažu istraživači, koji su došli do, kako je u naučnoj zajednici ocenjeno, revolucionarnog otkrića koje će pomoći ljudima sa uznapredovalom srčanom insuficijencijom.

Prema nedavnoj studiji, srčana insuficijencija pogađa više od 64 miliona ljudi širom sveta, a uzroci uključuju srčani udar, visok krvni pritisak i bolest koronarnih arterija.

Transplantacija srca zavisi od dostupnosti organa, a veštačke srčane pumpe su skupe i prati ih visoka stopu komplikacija.

Sada naučnici veruju da su napravili iskorak stvaranjem implantabilnih flastera sastavljenih od srčanog mišića koji kuca i koji mogu pomoći da se organ kontrahuje.

"Sada prvi put imamo na raspolaganju biološku transplantaciju uzgojenu u laboratoriji, koja ima potencijal da stabilizuje i ojača srčani mišić", navodi profesor Ingo Kučka, koautor istraživanja sa Univerzitetskog medicinskog centra Getingen u Nemačkoj,

Flasteri su napravljeni od ćelija uzetih iz krvi i "reprogramiranih" da deluju kao matične ćelije, koje se mogu razviti u bilo koju vrstu ćelija u telu, piše Gardijan, a prenosi RTS.

U slučaju flastera, ove ćelije se pretvaraju u ćelije srčanog mišića i vezivnog tkiva. Oni se ugrađuju u kolagen gel i uzgajaju u kalupu po meri pre nego što se dobijeni heksagonalni zakrpe zakače, u nizovima, na membranu.

Profesor Volfram-Hubertus Cimerman, takođe autor ovog izuma sa Univerzitetskog medicinskog centra Getingen, navodi da mišić u zakrpama ima karakteristike srca koje je bilo staro samo četiri do osam godina.

"Mi implantiramo mlade mišiće pacijentima sa srčanom insuficijencijom", dodaje Cimerman.

Tim naučnika ističe da su ovi flasteri važan pomak jer direktno ubrizgavanje ćelija srčanog mišića u srce može dovesti do rasta tumora ili dovesti do razvoja nepravilnog otkucaja srca – što može biti smrtonosno.

Flasteri, međutim, omogućavaju da se primeni mnogo više ćelija srčanog mišića sa većom retencijom i, čini se, nema rizika od takvih neželjenih efekata.

U radu objavljenom u časopisu Nejčer, Cimerman i kolege izveštavaju kako su testirali zakrpe kod zdravih rezus makaki majmuna, ne nalazeći nikakve dokaze o nepravilnim otkucajima srca, formiranju tumora ili smrti ili bolesti povezanih sa zakrpama.

Kada je tim proučavao srca životinja do šest meseci nakon implantacije flastera, otkrili su zadebljanje srčanog zida – u kojoj meri zavisi od broja upotrebljenih flastera.