Kao i sve druge generacije proterane iz velikih gradova, tako su i penzioneri koji su u njima imali svoje domove i klubove raseljeni u seoske sredine centralnog Kosova, na sever Pokrajine, u Kosovsko Pomoravlje i Sirničku župu, nešto u Pećki i Prizrenski okrug, u sredine često bez osnovnih uslova za rad i okupljanje.
Međutim, i u takvim uslovima snagom volje i upornošću pojedinaca, a sledeći primer Udruženja penzionera Gračanice koje okuplja 1.500 penzionera, u srpskim sredinama širom naše južne Pokrajine osnovano je još 14 penzionerskih udruženja. Ta udruženja čine okosnicu Saveza penzionera Kosova i Metohije na čijem čelu se nalazi Vesko Stojković.
Prema Stojkovićevim rečima, trenutna situacija sa penzionerima na KiM je izuzetno teška.
– Trenutno, penzionerima je najveći problem kako da dođu do svoje zarađene penzije. Dinara nema u poštama i bankomatima pa penzioneri moraju da idu do najbližih mesta preko administrativne linije da podignu novac. Naš Savez, kao ni udruženja nisu u situaciji da obezbede grupni odlazak za podizanje penzije pa se penzioneri snalaze kako znaju i umeju. Bolesni penzioneri daju ovlašćenje nekom članu porodice, međutim, u problemu su i dalje oni kojima je penziju donosio poštar direktno na kućnu adresu – naglašava Vesko Stojković.
Penzioneri na KiM imaju i drugih gorućih problema, piše Glas osiguranika.
Pritisnuti su teškoćama zbog nepostojanja elementarnih uslova za kvalitetnije organizovanje i sprovođenje aktivnosti.
Svoje programe i rad ostvaruju u objektima pod zakup i u privatnom vlasništvu.
Njima su itekako neophodni domovi, klubovi i drugi prostorni ambijenti kako bi se unapredio njihov standard i položaj.
Vesko Stojković kaže da je veoma zabrinut za dalji rad penzionerskih udruženja na KiM jer su ugrožene skoro sve aktivnosti penzionera.
Dovedene su u pitanje mnoge aktivnosti od životnog značaja, kao što su neke povlastice za nabavku robe široke potrošnje za siromašne i bolesne penzionere, kao i nesmetano ostvarivanje nekih drugih pogodnosti i benefita.
