Markijan i Martirije živeli su za vreme vladavine cara Konstancija II.
Markijan je bio pravoslavni sveštenik, a Martirije ipođakon pri Sabornoj crkvi u Carigradu.
Kada je umro car Konstantin velika jeres Arijeva, koja je dotle bila prigušena, ponovo se pokrenula.
Na carevom dvoru nalazila su se dvojica jeretika, Jevsevije i Filip, obojica vatreni Arijanci.
Pod njihovim uticajem patrijarh Pavle zbačen je s prestola i proteran u Jermeniju, a presto patrijarha zauzeo je zločestivi Makedonije.
Markijan i Martirije svedoci proterivanja vernika opominjali su na opasnosti od Arijevog mučenja.
Arijanci su pokušali najpre da ih potplate, no kada su to odbili s prezirom, osudiše ih na smrt.
Kada ih izvedoše na gubilište, oni uzdigoše ruke i pomoliše se Bogu zahvaljujući mu se.
Veruje da se na današnji dan treba moliti za spasenje duše.
